2017/01/25

Bilimsel metodolojiyi düzeltmek

Dün Twitter'da paylaştım ama buraya da bir not düşme ihtiyacı hissettim şuradaki haber hakkında: Bir milyarder, 22 yaşında trader olmuş 38 yaşında da 3 milyar dolara yakın bir kişisel servetle emekli olmuş, filantropi olarak da bilimsel metodolojiyi düzeltme işine girişmiş. Ne güzel! Tam olarak milyardolarlarım olsa yapacağım şey. Meğerse yıllardır ortalığı sarsan Ioannidis'in çalışmaları (Why Most Published Research Findings Are False) veya son zamanlardaki tekrarlanabilirlik krizine giden çalışmalar bu arkadaşın vakfı tarafından fonlanmış. Haberim yoktu. Ciddi ciddi adamlar yapmış.

Böyle şeyler görünce çok seviniyorum çünkü aslında sırtımdan yük alınmış gibi hissediyorum. Ioannidis'in makalelerini okuduğumda da aynı şeyi hissetmiştim.

Yazıda birkaç tane buraya alıntılamaya değer paragraf var. Mesela şu sıkça düşündüğüm bir şeydi:
“As a general rule, the incentives related to quantitative research are very different in the social sciences and in financial practice,” says James Owen Weatherall, author of The Physics of Wall Street. “In the sciences, one is mostly incentivized to publish journal articles, and especially to publish the sorts of attention-grabbing and controversial articles that get widely cited and picked up by the popular media. The articles have to appear methodologically sound, but this is generally a lower standard than being completely convincing. In finance, meanwhile, at least when one is trading with one’s own money, there are strong incentives to work to that stronger standard. One is literally betting on one’s research.”
Traderlar da veri ile ilgileniyor ama hipotezlerine para yatırıyorlar. Eğer yanlış çıkarsa para kaybediyorlar. Bu yüzden kestirim hatalarına karşı çok daha dikkatliler. Peki biliminsanları? Salla gitsin, kimse kontrol etmiyor zaten sonuçları, en fazla geri çekeriz olur biter. En fazla geri çekeriz kısmını düşündüklerini dahi sanmıyorum. Bu araştırmalarda hep sosyal bilimcilere odaklanmışlar ama fen bilimcilerin çok farklı olduğu söylenebilir mi?
“Scientists really do want to discover things that make a difference in people’s lives. In a sense, that’s the strongest weapon that we have. We can feed off that.” Figuring out exactly which rewards work best and how to simultaneously change the incentives for researchers, institutions, journals, and funders is now a key area of interest for Goodman and Ioannidis.
Doğal olarak ne tip bir ödül yapısı kurabiliriz diye düşünüyorlar. Birkaç özelliği baştan belli: Hatalar biliminsanına zarar vermeli ama biliminsanlarını riskten sakınma moduna sokacak kadar da kötü olmamalı (Aynı şekilde öğrencilerin performansı ve başarısızlığı için de kesin ödüller ve cezalar olmalı, yoksa pek çok arkadaşımın başındaki danışman piskopatlığı belası hiç bitmez). Ödüller de aynı şekilde motive edici olmalı. Böyle yüzlerce madde listelenebilir. Ama benim listelenmiş maddeler ve dayatılması gereken kurallar ile bir yere varılacağına dair pek umudum yok. Neyin çalışabileceğine dair birkaç fikrim var ama şimdilik yazmak için erken.

0 yorum yapılmış. | yorumları oku | yorum yaz:

Yorum Gönder